Głosowanie publiczności

Anna Adasiak
12.64%
Daria Gałkowska
13.83%
HUSH
11.75%
Ismena Warszawska Studio
4.37%
Justyna Tuchorska
4.27%
Kreis
13.92%
nieladawyzwanie
1.63%
Olga Kubień
13.09%
Pod skrzydłem anioła
10.44%
Agnieszka Marynowska
14.06%

Finaliści

Anna Adasiak

Anna Adasiak – scenograf teatralny i filmowy, kostiumograf, jubiler artystyczny, absolwentka kierunku Scenografia na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Aktualnie studiuje podyplomowo na kierunku Specjalizacja Kierunkowa: Projektowanie Ubioru Kreacyjnego na ASP we Wrocławiu. Autorka scenografii, kostiumów, lalek oraz masek do spektakli: „Niesamowite przygody niesamowitych skarpetek” w reż. Macieja Gierłowskiego w PTL „Tęcza” w Słupsku, „Tymoteusz wśród ptaków” w PTL „Tęcza” w Słupsku, "Odprawa Posłów Greckich" na AST we Wrocławiu i „Kronika Polska – Opera Lalkowa”, która powstała w ramach 40-stego Przeglądu Piosenki Aktorskiej w nurcie OFF w Teatrze Muzycznym Capitol we Wrocławiu w reż. Katarzyny Dudzic-Grabińskiej, "Król Maciuś Pierwszy" w Teatrze Lalki i Aktora w Łomży, „Mózgi w słoiku” w AST Wrocław w reż. Mateusza Szemiela. Autorka kostiumów do dyplomu reżyserskiego "Kto nie ryzykuje, ten nie pije szampana" Elwiry Iwanowskiej, dyplomu operatorskiego Małgorzaty Prońko w reż. Philip’a Reinking’a „The Catch” oraz współautorka scenografii do filmu "Świnia" w reż. Tatiany Zdaniewicz. Asystent kostiumografa i stażystka we wrocławskich teatrach: Teatr Polski, Teatr Muzyczny Capitol. Kuratorka i uczestniczka wystaw za granicą i w kraju m.in. „INNOVATIVE COSTUME OF THE 21ST CENTURY: THE NEXT GENERATION” w State Historical Museum w Moskwie w Rosji, „Prague Quadriennal” w Pradze w Czechach, „Zmiana ustawienia. Polska scenografia teatralna i społeczna XX i XXI wieku” w Zachęcie w Warszawie, „KreAkcje” w Galerii Sztuki Współczesnej MD_S we Wrocławiu, „3D – Der, Die, Das” w Schloss Königshain w Niemczech, "Upadek Ikara” w ramach Festiwalu Scenografii i Kostiumów “Scena w Budowie” w Lublinie, „Projekt Polskiej Biżuterii XXI w.” w Koninie, wystawie najlepszych dyplomów Szkół Plastycznych w Częstochowie. Autorka wystaw indywidualnych "Pranie", oraz "Kobieta w Kreacji" w przestrzeniach wystawienniczych ASP we Wrocławiu.
Oprócz pracy w teatrze zajmuje się także tworzeniem niezależnych projektów modowych. Najbardziej interesuje ją temat maski teatralnej oraz wpływ kostiumu teatralnego i ubioru na człowieka. Stara się poszukiwać nowych rozwiązań i wprowadzać innowacyjne materiały do teatrów. Projektuje i tworzy kostiumy kreacyjne, najczęściej wykonywane z materiałów naturalnych oraz pochodzących z recyklingu. Główną inspiracją do tworzenia kostiumów oraz mody są formy występujące w naturze. Często szyje sama dla siebie lub przerabia i udoskonala ubrania. Zajmuje się także projektowaniem biżuterii i rysunkiem.

Daria Gałkowska

Cześć, nazywam się Daria i pochodzę z Częstochowy. Swoją przygodę z projektowaniem mody zaczęłam kilka lat temu od kursu szycia, z którego chciałam wynieść długą, czarną, rozpinaną bluzę z kapturem i kieszeniami. Potem były kolejne kursy szycia i rysunku, następnie pierwsze próby uszycia kurtki i dostałam się na Uniwersytet Artystyczny w Poznaniu na kierunek Scenografia ze specjalnością Projektowanie ubioru. Moja licencjacka kolekcja dyplomowa "Outdoor" powstała z zamiłowania do ortalionu i okrycia wierzchniego jak szybkie kurtki i płaszcze. Obecnie jestem na pierwszym roku studiów magisterskich i kontynuuję swoją przygodę z projektowaniem mody na tym samym kierunku. Prace konkursowe to moja ostatnia realizacja z Pracowni Projektowania Ubioru, w której podjęłam się interpretacji tematu "Kamień" bazując na strukturach kamieni i teksturach skał. Pierwszy raz oparłam się na tworzeniu wraz z ideą o ograniczonych możliwościach i zrównoważonej modzie, określanej jako moda ekologiczna i odpowiedzialna. W projekcie wykorzystałam tkaniny obiciowe z odzysku, będące surowcem wtórnym, pozyskanym dzięki firmie meblarskiej VANK. Kolekcja przybrała formę eksperymentu i motywuje mnie do dalszych poszukiwań w sferze nieoczywistych materiałów.

HUSH

Moja przygoda zaczęła się tak naprawdę od robienia w salonie pokazów mody dla lalek i szycia ubrań ze skarpet. Miałam wtedy około 5lat ale wiedziałam już, że szycie będzie ze mną zawsze. Następne lata były dążeniem do znalezienia swojego celu, którym okazało się projektowanie i szycie. Spędziłam 2 lata na kursach krawieckich, następnie pracowałam jako krawcowa w małej marce.
Po skończeniu liceum plastycznego wiedziałam, że to jest na pewno to. Zrobiłam dyplom o ekologicznym podejściu do mody i po zaliczeniu go, dostałam się do uczelni wyższej w Warszawie na projektowanie ubioru. Aktualnie jestem studentem 1 roku i rozwijam swoją pasje do mody. Chciałabym kiedyś spełnić się na tyle by nie być osobą, która daje tylko ubrania. Chciałabym przekazać światu coś więcej dać w tym siebie, chciałabym żeby ludzie będąc kiedyś na moich pokazać doznawali szoku, byli zaintrygowani oraz żeby po wyjściu z niego nadal o nim myśleli.

Cała kolekcja została stworzona z przetworzonych materiałów. 🌿Głównym celem jest uświadamianie ludzi jak ważne jest dbanie o środowisko.
Moja przygoda zaczęła się już w liceum. Zaczęłam się interesować wtedy modą oraz przerabianiem ubrań, zaciekawiło mnie jak łatwo można dać życie starym ubraniom i nie trzeba wymieniać szafy poprzez kupowanie nowych rzeczy.

Ismena Warszawska Studio

Studio mody ISMENA jest efektem pasji do projektowania jej założycielki, Ismeny Warszawskiej, posiadającej świadectwa potwierdzające kwalifikacje w krawiectwie, projektantki mody i stylistki.
Studio znajduje się w Gdyni, rodzinnym mieście projektantki i składa się z pracowni oraz małego showroom, powstałego na potrzeby prezentacji modeli z aktualnych kolekcji.

Ismena Warszawska, to artystka, projektantka
i tancerka, miłośniczka mody i podróży.
Po modzie i sztuce, podróżowanie to jej największa pasja i stąd czerpie najwięcej inspiracji.
Tworzy autorskie projekty dla kobiet świadomych, tętniących życiem i pełnych pasji.
W swoich pracach łączy rzemiosło i sztukę.
Autorka, poszukując idealnie leżących
i układających się form wydobywa w swoich kreacjach walory kobiecej sylwetki.
Łącząc zamiłowanie do muzyki, sztuki i tańca tworzy niebanalne wzory i kroje kreacji, idealnie współgrające z sylwetką.
Znając wszelkie tajniki ruchu ciała, nadaje im sensualność, melodykę i harmonię.
Ismena Warszawska tworzy przede wszystkim dwie linie w swoich kolekcjach.
„CHIC IN THE CITY” jest odpowiedzią na potrzeby kobiet, które nie chcą kreacji zakładać tylko raz
i chcą wyglądać zmysłowo i pięknie nie tylko na największe wyjścia. Większość modeli składa się elementów i można je dowolnie z sobą zestawiać tworząc propozycje zarówno na popołudnie, jak i na wieczór.
„ISMENA STUDIO” to kreacje na wielkie wyjścia, limitowane, awangardowe i przykuwające uwagę. Jest to linia tworzona z najwyższą dbałością o unikatowość modelu.
Pieczołowitość wykonania wszystkich modeli, dbanie o najdrobniejsze szczegóły oraz przywiązanie wielkiej wagi do najlepszych tkanin daje fenomenalny efekt końcowy. Jest to połączenie jakości, szyku i elegancji z nutą nowoczesności i klasyki. Wszystkie projekty są przygotowywane w kolekcjach tematycznych i są dedykowane na każdą porę roku.

Studio mody ISMENA może poszczycić się kilkoma premierami na znaczących imprezach modowych oraz występami na ważnych wydarzeniach artystycznych, między innymi na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych, gdzie kreacje jej projektu prezentowały gwiazdy wielkiego ekranu. Zostały one dostrzeżone przez największe magazyny modowe w kraju
i zaliczone do grona „najlepszych kreacji gwiazd”. Doroczne pokazy mody inaugurujące rozpoczęcie
i zakończenie sezonu odbyły się również z udziałem studia mody ISMENA, gdzie prezentowane tam modele zaowocowały licznymi sesjami zdjęciowymi, między innymi tej z udziałem samej projektantki opublikowanej na łamach magazynu Prestiż. Publikacje dotyczące studia ISMENA ukazują się regularnie w prasie i są szeroko komentowane w mediach społecznościowych. Studio ISMENA jest na stałe obecne na facebook i Instagram, gdzie ma swoje zagorzałe grono wielbicieli.

Justyna Tuchorska

W mojej twórczości poruszam się w przestrzeni pomiędzy rzeźbą, modą, a kostiumem – według mnie idea i forma są nierozłączne. W latach 2015-2020 studiowałam na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Moja pierwsza samodzielna kolekcja, a zarazem dyplom magisterski, „Kostium Innego” składała się z 8 „kostiumów nieteatralnych” – niezależnych obiektów modowo-artystycznych, samych w sobie opowiadających historię Inności i Obcości, uzupełnionych o esej analizujący ich tło kulturowe.
W tworzeniu kolekcji chciałam przełamać stereotyp „szaroburości” ekologicznej mody. Kocham kolor, przepych kobiecość i zmysłowość – nie chciałam iść w tej kwestii na kompromisy, tak samo jak w kwestii ekologii. Niemal całkowite wykluczenie nowych tkanin było dla mnie wyzwaniem, nie ograniczeniem. Narzuciłam sobie rygorystyczny margines 90% surowców wtórnych jako podstawy kolekcji, w duchu upcycklingu zbierając stare, niezużyte materiały zarówno z pchlich targów, jak i współpracując z praskim butikiem Textile Mountain, specjalizującym się w odzyskiwaniu „odpadów” poprodukcyjnych ery komunizmu. Kolekcje uzupełniły tkaniny z lat siedemdziesiątych turyńskiego butiku Antonietta Tessuti oraz zrecyklowane ubrania z prywatnych kolekcji, przebarwione pościele, jak również, w jednym wypadku, przerobiona toga dziekańska mojej alma mater.

Kreis

Nazywam się Agnieszka mam 17 lat, jestem z Bielska-Białej, a dokładniej z Mazańcownic. Profesjonalnie modą, projektowaniem, rysunkiem interesuje się od momentu pójścia do szkoły średniej na kierunek technik przemysłu mody, czyli od półtora roku. Jednak projektowanie jest mi szczególnie bliskie, ponieważ interesuję się nim od dziecka. Moją motywacją do udziału w konkursie była ta myśl, że można stworzyć coś z ''niczego", z ścinków materiałów, z niepotrzebnych ubrań, a nawet z firan czy metek, jak pokazałam w mojej kolekcji.

Kolekcja pt.: „Rebirth”
Często, aby kupić nowa rzecz, poprzedniej się pozbywamy. A może wstrzymać się i wykorzystać niepotrzebną część garderoby i dać jej drugie życie? To motto przyświecało mi tworząc swoją kolekcję. Dawanie drugiej szansy rzeczom, które na pierwszy rzut oka nadają się do wyrzucenia może przynieść zaskakująco interesujące efekty. Na warsztat wzięłam jeans ten ze starych spodni. Prezentowana kolekcja wykorzystuje technikę patchworku, a różne odcienie jeansu tworzą ciekawą mozaikę kolorów. Uzupełnieniem są elementy garderoby wykonane z metek odzieży typu „fast fashion”. Druga propozycja to wykorzystanie resztek materiałów w odcieniach brązu oraz draperii ze niepotrzebnych juz firanek. Pozyskana energia z powtórnie wykorzystanych materiałów wpisuje się w działania zrównoważone dla środowiska. W ten sposób pragnę zwrócić uwagę na pojawiający się trend w modzie wykorzystania materiałów uznanych za odpady, które w połączeniu z wyobraźnią projektanta zbudują garderobę stawiającą na indywidualizm i odważne wyrażanie siebie.

nieladawyzwanie

Nazywam się Nikola Łada i mam 19 lat. Studiuję Scenografię na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Można powiedzieć, że modą interesuję się odkąd miałam kilka lat, organizując pokazy mody dla rodziny i wykorzystując chusty czy szale jako bazę strojów. 10 lat temu szyć zaczęła uczyć mnie moja babcia, a różne tajniki opanowałam po monstrualnej ilości prób i błędów oraz oglądaniu filmików instruktażowych w Internecie. W pewnym momencie na równi z tradycyjną techniką stanęły manipulacje, jakim poddaję tkaniny. Zaczęłam używać patchworku, zmieniania wzorów, haftowania, malowania, przechodząc niedawno do szydełkowania i tkania.
Od wielu lat zależy mi na życiu, które można nazwać ekologicznym. Jestem wegetarianką i staram się ograniczyć produkcję śmieci do minimum. Niemal całkowicie odeszłam od kupowania odzieży w sieciówkach, nie tylko ze względu na ślad węglowy, ale też niską jakość wyrobów i nierzadkie niejasności etyczne względem pracowników azjatyckich fabryk. Teraz korzystam praktycznie całkowicie z lumpeksów i vintage shopów. Szyję też sobie dużą część ubrań, które noszę, używając tkanin z drugiej ręki - pościeli, obrusów, zasłon. Właśnie w ten sposób wykonałam moją ostatnią kolekcję - #nieladasiedemdziesiate.
Stworzyłam cztery stroje inspirując się różnymi aspektami mody i codzienności wczesnych lat 70 XX wieku.
Dwa pierwsze szczególnie nawiązują do stylu hipisowskiego. Wykorzystałam zyskujące wtedy na popularności metody samodzielnego wytwarzania i przerabiania odzieży - patchwork i szydełkowanie. Użyłam męskich jeansów i starej sukienki oraz bawełnianego prześcieradła, sztruksowej kapy i prutych włóczek z drugiej ręki.
Kolejne ukazują modę trochę bardziej elegancką i już nie tylko codzienną. Złoty satynowy komplet z zasłon inspirowany trendami wyznaczanymi przez ABBĘ zestawia się dosyć kontrastowo z sukienką o kształcie pochodzącym jeszcze z drugiej połowy lat 60 wykonaną z pościeli - w stylu nawiązującym do optical artu.

Olga Kubień

Nazywam się Olga i jestem uczennicą 2 klasy Bielskiej Szkoły Przemysłowej na kierunku technik przemysłu mody. Jedną z moich wielkich pasji jest właśnie rysowanie i projektowanie, moje teczki powoli zaczynają pękać przepełnione rysunkami. Od małego ciągnęło mnie do ubrań i mody oraz tworzenia coraz to nowszych rzeczy tak naprawdę z niczego. Wystarczyła mi kartka papieru, ołówek i nożyczki, by stworzyć papierowe modelki i ubranka dla nich i tak jest do dziś. W przyszłości ogromnie marzy mi się założenie własnej marki odzieżowej i mam nadzieję, że uda mi się to osiągnąć.

W moich projektach ważne dla mnie było, że gdy w momencie ich realizacji wykorzystano by surowce, tkaniny, materiały, które już zostały wyprodukowane, dzięki czemu mniej zaszkodzimy naszej planecie, a przecież motywem przewodnim tego konkursu jest bycie ECO. W moich projektach zawarłam wykorzystanie i przerobienie męskich koszul tak, by służyły np dziewczynom jako komplet, spódnica czy też ozdobne wykończenie spodni wraz z dopasowaną do tego(także przerobioną) koszulą.

Pod skrzydłem anioła

Nazywam się Violetta Poltavska, mam 20 lat, z wykształcenia jestem kolejarzem, z głębi duszy aktorką, ale bardzo lubię być projektantem. Od dwóch miesięcy uczę się szyć, a moją inspiracją i nauczycielem stał się mój narzeczony, który pracuje jako krawiec. Pokonawszy wiele przeszkód, dziś z dumą prezentuję swoją pierwszą kolekcję w stylu ekologicznym.

Zawsze prześladowały mnie problemy środowiskowe, a od dzieciństwa wiedziałem, że każdy z nas jest w stanie zmienić ten system, który prowadzi nas ścieżką zniszczenia, widziałem ogromne worki z odpadami tekstylnymi i zastanawiałam się, jak to wszystko spożytkować na dobre i postanowiłam stworzyć specjalne obrazy z resztek materiału, dać drugie życie niepotrzebnym rzeczom i stworzyć takie wyjątkowe obrazy w pojedynczych egzemplarzach, które mogą uszczęśliwić każdego fashionistę i uratować naszą planetę.

Nadmierny konsumpcjonizm oraz kilka ton rocznie rzeczy-śmieci na wysypiskach - do m.in. kwintesencja zjawiska, które nazywamy fast fashion. Każdego roku powoduje więcej szkód w środowisku niż transport, energia i produkcja żywności.
A przecież można inaczej, gdyż duża część tekstyliów i odzieży nadaje się do recyklingu, czyli przetworzenia i ponownego wykorzystania.
– Szacuje się, że w Polsce wytwarza się ok 2,5 mln ton odpadów tekstylnych rocznie, z czego połowa nadaje się do odzysku. Niemodne, niepotrzebne lub nieużywane ubrania mogą być ponownie użyte na wiele sposobów.
Uważa się, że co sekundę na świecie na wysypisko trafia ilość tekstyliów równa jednej wywrotce. Tylko 1% materiałów wyprodukowanych do krawiectwa jest poddawanych recyklingowi. Według Greenpeace rocznie na świecie produkuje się 100 miliardów sztuk odzieży. Ilość odpadów z przemysłu modowego sięga 92 mln ton, które ulegają rozkładowi od setek lat.

Jestem aktorką teatralną i gdy wręczono mi kolejny bukiet kwiatów, zraniło mnie, że będę ze względu na krótkotrwałe piękno bukietu za kilka dni musiała wyrzucić jasne opakowanie, ale tak się stało jak przedłużyć życie i wymyśliłam cudowne rękawy do sukienki, którą uszyłam z męskiej koszuli i dodałam ją do szarej spódniczki, co oznacza, że teraz ta siateczka będzie cieszyła oko dłużej niż rok. A stare spodnie dżinsowe, które dawno wyszły z mody, zamieniły się w zupełnie nowy gorset.

Na produkcję rzeczy zużywa się dużo wody. Według ONZ do wyprodukowania jednej pary dżinsów potrzeba około 7,5 tysiąca litrów wody. Jedna osoba wypija taką samą ilość w ciągu siedmiu lat. Przemysł modowy zużywa rocznie 93 miliardy metrów sześciennych wody, która w tym samym okresie może służyć do życia 5 milionów ludzi.
Produkcja odzieży zanieczyszcza ocean. Rocznie wrzuca się do niego 500 ton mikrowłókien, co odpowiada ponad 50 miliardom plastikowych butelek.
Wiele fabryk włókienniczych zrzuca również nieprzetworzone chemikalia do rzek i jest odpowiedzialnych za niektóre z najbardziej zanieczyszczonych rzek na świecie. Wysypywanie pestycydów, używanych głównie do barwienia tkanin, sprawiło, że duże części największych rzek nie nadawały się do zamieszkania, połowów i zwierząt rzecznych.
Rzeki są dla wielu głównym źródłeawm wody pitnej i nadniania, miejscem mycia oraz bezpośrednim źródłem pożywienia. Wysokie wskaźniki zachorowań na raka i inne choroby stwierdzono w społecznościach mieszkających w pobliżu silnie zanieczyszczonych rzek, zwłaszcza w pobliżu spływów z fabryk włókienniczych.
Przemysł odzieżowy i tekstylny to jedne z głównych konsumentów energii na świecie, a zużycie paliwa w fabrykach tekstylnych jest prawie wprost proporcjonalne do ilości wody zużywanej przez te fabryki. Rocznie wykorzystywane do produkcji włókna ok. 132 mln ton węgla.

Włókna syntetyczne stanowią 60 procent światowego popytu.
Włókna te są wytwarzane z ropy naftowej, nieodnawialnego zasobu naturalnego. Światowy przemysł tekstylny zużywa co roku 1 bilion kilowatogodzin, co odpowiada za 10% całkowitego śladu węglowego na środowisko Po użyciu niektóre rzeczy są najczęściej spalane. Według badań Eco Watch spalanie odzieży emituje do atmosfery 1,2 miliarda ton gazów cieplarnianych - więcej niż wszystkie loty międzynarodowe i żegluga razem wzięte.

Natura musi być chroniona i chroniona, abyśmy mogli oddychać świeżym powietrzem, pić i pływać w czystej wodzie, cieszyć się pięknem pól, łąk i lasów. Musimy ją chronić nie tylko dla siebie, ale także dla przyszłych pokoleń, zwierząt, ptaków, owadów i ryb żyjących na naszej planecie. Natura nie może zginąć!

Agnieszka Marynowska

Jestem technikiem technologii odzieży , ukończyłam wiele kursów min. konstrukcji odzieży , manipulacji tkanin, szycia bielizny. Brałam udział w licznych konkursach w kraju jak i za granicą. Reprezentowałam Polskę na zawodach w Chinach " The belt and road international skills competition" , w Rosji na " World skills 2019" oraz w Portugalii na " Setubal 2020 Skills Portugal"

Inspiracją powstania kolekcji były niewykorzystane odpady jakie pozostają po przemysłowej produkcji odzieżowej. Te skrawki materiałów, które najprawdopodobniej trafiłyby na wysypisko śmieci stały się motywem przewodnim mojej kolekcji. Dawna technika patchworku pozwoliła mi na stworzenie malarskich abstrakcyjnych kompozycji nadając kolorowym ścinkom nowe znaczenie. Coś co jeszcze wczoraj było bezwartościowe dzisiaj przeistoczyło się w modny ciuch. Uzupełnieniem kolekcji są dzianinowe plecionki, których surowcem były również niepotrzebne już resztki. Nadawanie z pozoru bezwartościowym rzeczom nowego życia jest wartościowym nurtem we współczesnym projektowaniu. Wyzwala w nas energię do zmiany myślenia i uruchomienia twórcze działanie, zachowując szacunek do środowiska naturalnego, tak mocno nadwyrężonego przez przemysł odzieżowy. Trudno pozbyć się pragnienia posiadania nowych ubrań, ale możemy tworzyć je z tego co zalega nam na dnie szafy.

Konkurs ECO ENERGIA W MODZIE

Zagłosuj na swoją ulubioną stylizację!

OPIS KONKURSU

Łączymy ze sobą dwa światy – ekologię i pozytywny, energetyczny przekaz. Baw się kolorami, a także recyclingiem i zaproponuj kreację, która pokaże, że moda z odzysku może się wyróżnić! Nie bój się formy i postaw na kreatywność! W tych pandemicznych czasach każdy potrzebuje trochę energii. Przekaż ją innym przez swój projekt!

TRZY ETAPY KONKURSU

Etap 1 – przesłanie zdjęć dotychczasowych kolekcji projektanta (najlepiej w tematyce eco). Ten etap zakończony zostanie na mocy wyników głosowania publiczności na najlepszą kolekcję na stronie internetowej fashionmarketsquare.pl

Etap 2 – przesłanie projektu konkursowego, który obrazować będzie hasło „eco energia w modzie”. Zakończony zostanie na mocy wyników głosowania publiczności na najlepszy projekt na stronie internetowej fashionmarketsquare.pl

Etap 3 – prezentacja kreacji podczas Fashion Market Square we Wrocławiu. Zwycięzcę konkursu wyłoni jury złożone z doświadczonych modowych ekspertów

 

*Prosimy o załączanie plików skompresowanych w formularzu konkursowym lub przesłanie ich w osobnej wiadomości na nasz adres mailowy fashionmarketsquare@icevents.pl Pamiętaj, aby w tytule maila dopisać Konkurs ECO ENERGIA W MODZIE. W razie dodatkowych pytań jesteśmy do Państwa dyspozycji.

Terminy

8 stycznia - 8 lutego 2021
NADSYŁANIE ZGŁOSZEŃ

Wypełnij formularz powyżej, napisz kilka zdań o swoim doświadczeniu oraz planach związanych z modą. Do formularza załącz min. 3 zdjęcia kolekcji.

11 - 28 lutego 2021
GŁOSOWANIE PUBLICZNOŚCI I ETAP

Wyłonienie 10 uczestników przechodzących do kolejnego etapu zostanie dokonane przez powszechne głosowanie publiczności na stronie internetowej. Aby wziąć udział w głosowaniu kliknij GŁOSUJ pod zdjęciem wybranego uczestnika.

1 - 21 marca 2021
NADSYŁANIE PROJEKTÓW KONKURSOWYCH

10 uczestników zakwalifikowanych przesyła projekt konkursowy, który obrazować będzie hasło ECO ENERGIA W MODZIE.

24 marca - 11 maja 2021
GŁOSOWANIE PUBLICZNOŚCI II ETAP

Wyłonienie 6 finalistów poprzez powszechne głosowanie publiczności na stronie. Aby wziąć udział w głosowaniu kliknij GŁOSUJ pod zdjęciem wybranego uczestnika.

19 czerwca 2021
WIELKI FINAŁ

Podczas targów Fashion Market Square Finaliści przedstawią gotowe kreacji konkursowe. Przedstawienie kreacji odbędzie się na Scenie Głównej targów. Jury wyłoni zwycięzce konkursu ECO ENERGIA W MODZIE.

JURY

Redaktor naczelna oraz wydawca jednego z najstarszych tytułów modowych na polskim rynku wydawniczym – Fashion Magazine oraz serwisu fashionpost.pl.

Odpowiada za strategię rozwoju oraz linię wydawniczą magazynu i serwisu internetowego. Kieruje pracą redakcji od strony merytorycznej i artystycznej.

Marzena Singh
Fashion Magazine
fashionpost.pl

Marketing i PR Manager w Grupie Domodi. Odpowiada za strategie wizerunkowe platform Domodi oraz Allani.

Od blisko dekady związana z marketingiem i public relations, przede wszystkim, w branży fashion, beauty oraz home decor. Ekspert z obszarów marketingu, brandingu, komunikacji i budowania strategii.

Martyna Głowińska
Grupa Domodi

Od roku 1987 jest związana z Wydziałem Architektury Wnętrz i Wzornictwa Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu.
W roku 2011 wykonywała obowiązki Prodziekana, a w kadencjach 2012- 2016 i 2016-2020 pełniła funkcję Dziekana Wydziału Architektury Wnętrz, Wzornictwa i Scenografii.

prof. Urszula Smaza-Gralak
Akademia Sztuk Pięknych we Wrocławiu

Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych im E. Gepperta we Wrocławiu na kierunku Rzeźba.

​Od 2018 roku pracownik akademicki na stanowisku asystenta prof. Urszuli Smazy- Gralak w pracowni Projektowania Ubioru Kreacyjnego, wydział Architektury Wnętrz, Scenografii i Wzornictwa, kierunek Scenografia na ASP we Wrocławiu.

Marianna Lisiecka-Syska
Akademia Sztuk Pięknych we Wrocławiu

NAGRODY

I MIEJSCE
  • Nagroda pieniężna
  • Stoisko 8m2 wraz ze świadczeniami marketingowymi na kolejną edycję Fashion Market Square
  • Artykuł o projektancie na łamach Fashion Magazine
  • Artykuł o Projektancie na portalu fashionpost.pl
  • Wywiad z Projektantem, który zostanie opublikowany na stronie Fashion Market Square oraz w social media Fashion Market Square
  • Promocja na łamach magazynu „Clue” Grupy Domodi
  • Statuetka
  • Paczka nagród rzeczowych ufundowanych przez Partnerów Konkursu

REGULAMIN

Zapoznaj się z regulaminem konkursu
Regulamin

PARTNERZY KONKURSU